Mε αφορμή την επέτειο του αλέξη γρηγορόπουλου

 [Το φοβερό Σταύρακα εμψυχώνει ο Αλέξης Παπαχατζής]

Δώρο τις γιορτές

Θέλω ένα δώρο τις γιορτές μανούλα μου για σένα

Μαύρη κουκούλα απ την ερμού και κάτι απ τα σπασμένα

Έλα μανούλα μου κι εσύ

Θα βγούμε μες στους δρόμους

Να παίξουμε στο σύνταγμα

Τους κλέφτες κι αστυνόμους

Σου κάνω δώρα της καρδιάς να βγάλουμε χειμώνα

Δυο μάσκες για τα χημικά και για τα δακρυγόνα

Έλα μανούλα μου κι εσύ

Να βγούμε στις πλατείες

Καίγονται τα Προπύλαια

Κι όλες οι συνοικίες

Με γέννησες μες στις φωτιές φτωχός στην κούνια βγήκα

Και πίσω απ’ οδοφράγματα δεξαεξάρης μπήκα

Έλα μανούλα μου κι εσύ

Στο κέντρο στην αθήνα

Στην Τσιμισκή ως την Κάνιγγος

Δεν έμεινε βιτρίνα

(Ακυκλοφόρητο, γράφτηκε για τον Αλέξη Γρηγορόπουλο και πρωτοπαίχτηκε σε συναυλία στα Προπύλαια το Δεκέμβρη 2008)

Πλατεία Βάθη

Στην πλατεία Βάθη πέρναγα μια μέρα

Κι είδα με τα μάτια μου λίγο παραπέρα

Δυο να μαχαιρώνονται για τη μεθαδόνη

Κι άλλοι δυο να ψάχνονται για την άσπρη σκόνη

Άνθρωποι στ αζήτητα και στην επαιτεία

Γιατι πόρνη μια ζωή είσαι κοινωνία

Πήρα δρόμο γρήγορα μέτραγα την ώρα

Μια σειρήνες άκουγα μια τ ασθενοφόρα

Μέσα στα ακατοίκητα στο μεταξουργείο

Πριν τρεις μέρες κόκκαλο βρήκαν κι άλλους δυο

Πέσανε στην καθαρή ήταν κι η χαρμάνα

Τα χαμπέρια ποιος θα πει στη φτωχή τους μάνα

Βγήκα στην ομόνοια είδα τους ρουφιάνους

Και πιο κει τον έμπορα με τους πολιτσμάνους

Είδα κι ένα κόλλητο σ ένα πηγαδάκι

Πρώην στην οργάνωση τώρα βαποράκι

Χαμηλά στη Σόλωνος και μαυρομιχάλη

Σαν τα κρύα τα νερά μα ‘σαι μαύρο χάλι

Το κόρμι σου πούλαγες για να βρεις μια δόση

Γιατι η Θεία Πρόνοια πια σ είχε προδώσει

Έβαλα τα κλάμματα τρέχοντας στην πόλη

Ο Αντρέας έφυγε και οι φίλοι μου όλοι

Έβριζα τους άγιους σαν τρελός γυρνούσα

Για όσους φίλους χάθηκαν που τους αγαπούσα.

(Ακυκλοφόρητο, συμπεριλαμβάνεται στο άλμπουμ που ετοιμάζεται με τίτλο  «Μακρυά απ’ τον ίσιο δρόμο»)